در گذشته مردم بسیار مشتاق بودند که بتوانند فلزات ارزان را به طلا تبدیل کنند همین موضوع سبب شد علمی به نام کیمیاگری پدید آید.

البته نه تنها تولید فلز طلا بلکه ساختن دارویی با قابلیت "عمر جاوید "که به نام "اب حیات" یا "اکسیر زندگی" نام گرفته بودند پایه علم شیمی باستان بود ولی تا به امروز نیز هرگز سنگ جادو و آب حیات به وجود نیامده است. حتی در فرهنگ قدیم فارسی، نیز به علم کیمیاگری اشاره دارد .

آباشیمی

مولوی در یکی از اشعار خود می فرماید :

من غلام آن مست همت پرست / که به غیر از کیمیا نارد شکست

یونانیان و مصریان به علم شیمی فقط در ذهن خود می پرداختند ، ولی در جهان اسلام جابربن حیان که "پدر علم شیمی" نام دارد و از شاگردان امام ششم بوده اند ، یک رویکرد منظم و همراه با آزمایش را برای شیمی بنیان نهاد .

جابربن حیان وسیله ای به نام "عنبیق" اختراع کرد که وسیله ای برای تقطیر مواد بود در ضمن جابر بن حیان میان اسید و باز تفاوت قائل شد. بعدها ابن سینا و ابوریحان بیرونی وجود سنگ فلاسفه را رد کردند .

خواجه نصیر الدین طوسی به گونه ای پایستگی جرم را ارائه کرد . او ثابت کرد که ماده تنها می تواند تغییر کند اما نمی تواند ناپدید شود .

محمد زکریای رازی نیز نظریه عناصر چهار گانه ارسطو را رد کرد وتنها او بود که یک بنیان مستحکم برای "شیمی مدرن" بنا کرد .

مقالات مرتبط

شیمی مدرن

شیمی مدرن

در سال 1615"ژان بگن" برای اولین بار از معامله شیمیایی استفاده کرد . در سال 1661"رابرت بویل" عقیده ارسطو را که جهان از چهار عنصر آب هوا خاک و آتش تشکیل شده را رد کرد و جای آن سه عنصر نمک گوگرد و جیوه را عناصر سازنده جهان دانست .